Akcja od 1 maja do 1 czerwca 2004. Główną bohaterką jest Hildegarda Schoppe, zwana Żabą. Dowiaduje się o dziecku Róży, którego ojcem jest jej brat Fryderyk, który porzucić ją i wyjechał za granicę. Żaba chce nakłonić go do powrotu. Tutaj poznajemy też synów Anieli i Bernarda Żeromskich: Pawła i Piotra, którzy konkurują o względy bohaterki.
Najważniejsze cytaty:
Nic nie jest na próżno. Może mylimy się co do celów, może nie to widzimy, co ważne. Może boimy się, uciekamy i popełniamy błędy. Może się szarpiemy, nie wierzymy w siebie, wyrządzamy krzywdy. Ale przecież z najgłębszej głębi naszych serc, coś nas kieruje ku dobrym pragnieniom. A one przygotowują przyszłość. Wystarczy tylko mieć dobrą wolę. I nagle już się umie pokonać to, co było przerażające, dźwignąć ciężary, które zdawały się zbyt wielkie, naprawić błędy i krzywdy. Może nie to się w końcu liczy, że błądziliśmy, tylko – czy i jak ostatecznie zdołaliśmy to naprawić.
Nie: za co, a: mimo wszystko. Kocha się nie za coś, a mimo wszystko.
Zawsze coś gdzieś gnije, lecz to nie oznacza, że należy na owym fakcie koncentrować uwagę, zapominając o piękniejszych stronach rzeczywistości.
